اين روزها هر بار سوژهي جديدي مد ميشود! يكي از سوژههاي جالب، احساسِ پيدا كردن يك سوژه ديگر از احمدينژاد توسط دشمنانش؛ براي تخريب اوست. ميگويند: چرا احمدينژاد به قانون عمل نكرد و وزير اقتصاد را در مهلت قانوني معرفي نميكند. ميگويند چرا از ولايت خرج كرده و براي كم كاري خود متوسل به حكم حكومتي شده.
اينكه چرا احمدينژاد در مهلت قانوني وزير را معرفي نكرد، متوسل به حكم حكومتي شده و داراي چه دليلي است را به طور دقيق فقط بايد دكتر به آن پاسخ بدهد. نبايد دشمنان عدالتخواهي مثل هميشه دست با دامان حدسيات خود بشوند. اما ذكر چند نكته مهم به نظر ميرسد.
اول اينكه تلويحاً چندين بار دكتر به مشكلات خود و مخالفخوانيها عليه او در مجلس براي راحت انجام شدن امور دولت اشاره كرده. زمانهايي كه به سنگ اندازي عليه دولت پرداخته شده. از معرفي اولين وزرا در مجلس تا تغييرات مضحك و اساسي در بودجه كارشناسي شده دولت. حال بايد احمدينژاد شيوههايي را به كار ببندد تا راحتتر بتواند گزينههاي همسوتر با خود را راهي دولت بكند و سد آهنين افكار حزبي و پوچ و منفعت طلبانه عدهي زيادي از مجلسيها را بشكند. از طرفي شاهد هستيم كه مجلس در تعطيلات است و عدهاي براي سركشي بيشتر به حوزه راي خود رفتهاند. هنوز فراموش نكرديم متزلزل شدن مجلس هفتم در آخرين روزها، به خاطر فرار كردن از انجام وظيفه؛ و از رسميت افتادن مجلس به بهانههاي واهي. چه اطميناني وجود داشت كه رئيس جمهور انتخاب يكي از مهمترين گزينههاي خود را به چنين نمايندگاني در اين شرايط تعطيلي مجلس بسپارد؟
احمدي نژاد ولايتيترين رئيس جمهور ايران بعد از خود حضرت آقاست...
به راستي آيا اينكه احمدينژاد به خاطر مقتضيات و ضعيف بودن و متزلزل بودن مجلس دست به چنين كاري زده است به معناي از ولايت خرج كردن ميباشد؟ اين در شرايطي است كه فراموش نكردهايم كه مجلس، ضروريات مردم براي تصويب برداشت از حساب ذخيره ارزي براي مقابله با گرانيهاي امسال را براي نفسانيات عدهاي نماينده نما، به تعويق انداختند. ابتدا گفتند كه لايحه را همراه بودجه بياوريد، سپس گفتند كه بعد از انتخابات بياوريد و خلاصه اين همه تعليل باعث گران تر شدن مواد مورد نياز كشور و بيشتر شدن ضربه به بيت المال شد. تا آنجا كه به شكلي رئيس جمهور باز دست به دامان رهبري شد و اين مشكل كشور را با عنايت رهبري حل كرد. آقايان كجا بودند آن زمان تا در برابر اين مشكل كشور و در اصل مشكل مجلس بياستند؟
آيا رئيس جمهور نبايد نگران تكرار اينگونه اتفاقات كه يك بار ضربه جبران ناپذير آن را ديده، باشد؟
آنچه نمايان است، برخوردهاي حزبي و از سر نگراني احزاب و مافياهاي قدرت در برابر كار و تلاش و زشت شدن چهرهشان است، كه هر روز به شكل تهمت و كارشكني نمايان ميشود. اميدواريم روزي در اين كشور برسد كه اين فرهنگ نهادينه شود كه اگر بقيه كار نميكنند، حداقل در برابر كسي كه كار ميكند سنگ اندازي نكنند.
البته عدهاي ديگر هم فقط به خاطر در خطر ديدن منافعشان چنين آسمان و ريسمان ميكنند…
ميفرماييد: اميدواريم روزی در اين كشور برسد كه اين فرهنگ نهادينه شود كه اگر بقيه كار نمیكنند، حداقل در برابر كسی كه كار میكند سنگ اندازی نكنند.
ميفرمايم: کسی نميگه احمدینژاد کار نميکنه. سوءتفاهم شده آقا. همه دارند دعا ميکنند بلکه زودتر از کار بيفته! به خصوص زبونش اگه از کار بيفته خيلی بهتر ميشه جون شما!
)
By: پانتهآ on جولای 25, 2008
at 9:57