1.در حديثي از حضرت امام صادق عليه السلام آمده است كه :هر كه پيش روي مومني به او طعنه زند مرگ بدي در انتظار او بوده و سزاوار است روي خير و سعادت را نبيند….
وقتي اين حديث را ديدم ياد خاطره‌اي معروف از حضرا آيت الله آقاي شاه آبادي استاد امام خميني افتادم كه روزي ايشان در حال عبور از كوچه مورد طعنه و بي‌احترامي فردي قرار مي‌گيرد و ايشان از روي كرامت و بزرگي و معرفتي كه داشته‌اند اعتنا نمي‌كنند و عبور مي‌نمايند. بعد از اين بي‌احترامي گويا مرضي بر زبان آن فرد مي‌افتاد و چنان در او كارگر مي‌شود كه تا فرداي آن روز مي‌ميرد. چون كه خبر به آقاي شاه آبادي مي‌رسد ناراحت مي‌شوند و مي‌گويند: اي كاش چيزي در جوابش مي‌گفتم تا چنين بر سر او نمي‌آمد….
دوستي هم دارم كه ملبس است به لباس روحانيت، با ايشان داشتيم عبور مي‌كرديم كه موتوري از كنار ما گذشت و بي‌احترامي كرد. دوست ما هم در جواب مودبانه چيزي در پاسخ گفت، بعد رو كرد به من و گفت: اگر جوابش را نمي‌دادم بلائي سرش مي‌امد و گفت بارها به من بي‌احترامي كرده‌اند و مثلاً همين موتوري‌ها كمي بعد بلائي سرشان آمده!
2. اين هم يك حديث قابل توجه رفقا:
در حديثي از حضرت امام صادق عليه السلام آمده است كه: «دوست ‌داشتني‌ترين دوست و برادرم كسي است كه عيب‌هايم را به من هديه بدهد»
خب، بسم الله…